Een toegankelijk internet voor iedereen

Wat is WCAG?

Het internet is voor de meeste mensen onmisbaar, maar voor miljoenen anderen zit het nog vol met digitale drempels. Of je nu slechtziend bent, een motorische beperking hebt of tijdelijk met één hand typt omdat je een baby vasthoudt: een website moet voor iedereen werken. Dat is waar WCAG om de hoek komt kijken.

Wat is het nu precies?

WCAG staat voor Web Content Accessibility Guidelines. Dit is de wereldwijde “bijbel” met regels om websites, apps en digitale documenten toegankelijk te maken voor mensen met een beperking.

Het gaat niet alleen over blinden of doven; de richtlijnen zorgen er bijvoorbeeld ook voor dat teksten leesbaar zijn voor mensen met dyslexie, dat knoppen groot genoeg zijn voor iemand met trilhanden, en dat video’s ondertiteld zijn voor als je in een drukke trein zit. Maar vergeet ook zeker de tijdelijke beperkingen niet, zoals iemand die zijn hand tijdelijk niet kan gebruiken door een blessure. Kortom: WCAG zorgt ervoor dat techniek de gebruiker niet in de weg zit.

Europese wetgeving: De European Accessibility Act (EAA)

Sinds 28 juni 2025 is digitale toegankelijkheid niet langer alleen een ‘goede bedoeling’, maar een harde wettelijke eis in de hele Europese Unie. Deze wet heet de European Accessibility Act (EAA).

De EU heeft deze wet ingevoerd om de regels in alle lidstaten gelijk te trekken. Het doel is simpel: in 2030 moet de hele Europese digitale markt barrièrevrij zijn. Bedrijven die zich hier niet aan houden, riskeren inmiddels flinke boetes en juridische stappen.

Dit geldt niet voor iedereen

Welke sites moeten nu voldoen?

De tijd van vrijblijvendheid is voorbij. Sinds de deadline in 2025 (juni 2025) moeten de volgende sectoren verplicht voldoen aan de WCAG-normen (niveau 2.1 AA):

  • Overheidsinstanties: Gemeenten, ministeries en publieke instellingen moeten dit al langer, maar de eisen zijn strikter geworden.

  • E-commerce: Alle webshops (groot en middelgroot) die producten of diensten verkopen.

  • Financiële diensten: Banken, verzekeraars en apps voor internetbankieren.

  • Vervoer & Reizen: Websites voor treinkaartjes, vluchten, bussen en zelfs parkeer-apps.

  • Media & Telecom: Streamingdiensten (zoals Netflix of Videoland) en de websites van je internetprovider.

  • Essentiële diensten: Denk aan de zorg en energiebedrijven.

Uitzondering: Alleen echte “micro-ondernemingen” (bedrijven met minder dan 10 werknemers én een jaaromzet onder de €2 miljoen) zijn momenteel nog vrijgesteld van de zwaarste verplichtingen, tenzij ze essentiële diensten leveren.